[:es]Confianza en la vida[:ca]Confiança en la Vida[:]

[:es]Confiar en la vida es:

-Confiar y creer en las aptitudes y habilidades que un mismo tiene para superar cambios y adversidades así como afrontar situaciones, tanto positivas como negativas que desconocemos.

Por lo tanto el autoconocimiento es capital y aprender por ejemplo, a neutralizar los miedos que nos pueden invadir.

-Confiar en que allá donde no llegamos alguien nos podrá echar una mano para sacarnos del lugar donde estemos bloqueados o incluso darnos un empujón para avanzar a un lugar donde tener mejor estancia.

Por lo tanto, ser capaz de pedir ayuda, de tener apertura hacia los demás así como una comunicación adecuada (asertividad).

-Confiar en que además hay algo que también nos acompaña, la misma Vida en alguna de las formas que instituciones, tradiciones o new ages definen como Dios, Universo, Espíritu Santo, Todo, Tao, Creador…. Esta energía vital que nos llega y nos emana tiene su propio flujo y destino.

Por lo tanto, la creencia y a menudo experiencia humana de qué “esto” nos acompaña y nos trae allá donde ella sabe y que forma parte de nuestro destino aunque a veces no es allá donde nosotros tenemos la voluntad inicial de ir.

Contar con estas partes nos afianzará a una mejor disposición ante la vida que a menudo es cambiante.

Añado un aspecto necesario para ir adelante, no siempre adelante quiere decir a algún lugar concreto sino a una mejora en nuestra intención vital de seguir viviendo. Este aspecto tan primordial es la Ilusión. Nos hace falta como motor o generador de nuestra energía que sumada a la confianza en la vida, nos hace andar más seguros y por lo tanto con más satisfacción en nuestra travesía.[:ca]Confiar en la vida és:

-Confiar i creure en les aptituds i habilitats que un mateix té per superar canvis i adversitats així com afrontar situacions, tant positives com negatives que desconeixem.

Per tant l’autoconeixement és cabdal i aprendre per exemple, a neutralitzar les pors que ens poden envair.

-Confiar en què allà on no arribem algú ens podrà donar un cop de mà per treure’ns del lloc on estiguem bloquejats o fins i tot donar-nos una empenta per avançar a un lloc on tenir millor estada.

Per tant, ser capaç de demanar ajut, de tenir obertura cap als demès així com una comunicació adequada (assertivitat).

-Confiar en què a més hi ha quelcom que també ens acompanya, la mateixa Vida en alguna de les formes que institucions, tradicions o new ages defineixen com Déu, Univers, Esperit Sant, Tot, Tao, Creador…. Aquesta energia vital que ens emana (ens arriba i ens emana) té el seu propi flux i destí.

Per tant, la creença i sovint experiència humana de què «això» ens acompanya i ens porta allà on ella sap i que forma part del nostre destí encara que a vegades no és allà on nosaltres tenim la voluntat inicial d’anar.

 

Comptar amb aquestes parts ens afermarà a una millor disposició davant la vida que sovint és canviant.

Afegeixo un aspecte necessari per anar endavant, no sempre endavant vol dir a algun lloc concret sinó a una millora en la nostra intenció vital de seguir vivint. Aquest aspecte tan primordial és la Il·lusió. Ens cal com a motor o generador de la nostra energia que sumada a la confiança en la vida, ens fa caminar més segurs i per tant amb més satisfacció en la nostra travessía.[:]

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *